Seoul dag 6 en 7: finale, afterparty en tour

Het Nederlands Latte Art team is in Seoul voor het World Latte Art Championship (WLAC) van 1 tot en met 4 november 2012.

Hoewel het kampioenschap voor ‘ons’ afgelopen is, moet er nog wel een winnaar worden gekozen. Daarna volgt traditiegetrouw een baristaparty. Als Nationaal Coördinator stuurt Jan ons zijn verslag van dag 6, dat ook bij hem teleurstelling een rol speelt, blijkt uit de lengte en diepte van zijn verslag:
 
Deze dag staat in het teken van de finales. Esther, Kim en Liesbeth zijn vandaag (nog) niet mee naar de Kintex omdat ze even iets langer willen blijven liggen. Via het nabij gelegen park lopen we naar de Kintex en gaan we er voor zitten. Wel een lange zit, maar ja, ik wil wel zien hoe ze het doen en wie er uiteindelijk kampioen gaat worden. De uitslag is inmiddels bekend.
 
Nadat we van alles en iedereen afscheid hebben genomen gaat Jan als eerste er vandoor naar Sweet Home Apartments. Iedereen heeft de eigen kaartjes voor de party, dus kunnen we ook allemaal ons eigen weg gaan.
 
Liesbeth geeft de suggestie om nog even bij Jan kangs te gaan om koffie te drinken. En zo komen we onverwachts voor de party toch nog even bij elkaar. Omkleden en met de Metro naar Crown Hotel. Eenmaal uitgestapt vertelt een dame dat het zeker nog een heel eind is en dat een taxi er ongeveer 20 minuten over doet en lopen geen optie is. Hmmm, is er bij een verkeerde Metro halte gestopt, of is het gewoon echt zo ver. Geen idee, maar hup in twee taxi’s en snel naar het feest.
 
Om 09:30 uur komen wij daar pas aan. Het is in een club van een hotel. Zoals verwacht niet heel veel mensen en het komt langzaam op gang. Maar uiteindelijk wordt het toch echt gezellig en stoppen de beats (hoor ze nu nog) om 01:30 uur. Wederom buiten afscheid nemen en Esther gaat nog even op stap, de rest gaan in 1 taxi terug naar appartement. Wederom een geslaagde dag in Seoul.
 
Dag 7: Jan gaat Seoul bekijken en volgt zijn neus:
 
Vandaag gaat Jan alleen op pad en de meiden zouden op koffie tour. Jan wilde nog graag iets van Seoul zien en de meiden nog een soort van koffie tour. Wat de meiden hebben gedaan weet ik niet, maar ik heb wat verschillende dingen van Seoul bekeken.
 
Helaas begon het om 10:30 te regenen tot een uur of 15:00, maar ja ik heb maar 1 dag over en dat was vandaag.
 
Allereerst naar de Metro die me naar halte Anguk bracht waar ik authentiek Seoul kon bekijken met de naam Samcheong-dong. Daar kwam ik ergens en rook ik de geur van koffiebranden. Bleek in een klein straatje die overigens blauw stond van de rook een koffie barretje te zijn met een 3 kilo brander.
 
 
Proberen duidelijk te maken dat ik ook koffiebrander was, maar zoals gewoonlijk communiceren weer erg lastig. Dan maar mijn CoffeeXperts kaartje gegeven. Ah, nu snappen ze het opeens wel. Een espresso besteld, de bonen waren een blend, maar meer dan dat kon ik er niet uit krijgen. Even een foto van de straat en de brander genomen en weer verder.
 
Even een broodje gekocht en de Metro in naar Myeong-dong, waar de grote warenhuizen zitten. Aangezien het toch erg hard regende en verwacht (volgens weer een app) wordt dat het pas om ongeveer 15:00 uur droog wordt een goede optie. Niet echt spectaculair.
 
Daarna naar Namdaemum Market. De grootste traditionele markt. Wow, wat een fantastische plek. Echt een Aziatische markt en een plek om heerlijk te verdwalen in alle straatjes en steegjes. terwijl ik daar ben krijg ik een SMS van Annemarie over het afscheidsdiner van vanavond. De instructies waren duidelijk, maar de taxi snapte er natuurlijk weer eens niets van. Maar goed, hij belde iemand die Engels sprak en na veel heen en weer gepraat zette hij mij toch op de juiste bestemming af.
 
Lekker samen met het hele team bijgekletst en gegeten, daarna nog even als afsluiter een koffie. Met de Metro naar huis en op de kamer van Esther tot 03:30 onze eigen afsluiter met Grand Marnier, lachen, lol en serieuze gesprekken.
 
Tenslotte blikt Jan terug op de reis. Hij heeft een nieuw talent ontdekt in zichzelf!
 
Na een korte nachtrust is vandaag dan toch echt de dag gekomen dat we Korea gaan verlaten. Met we bedoel ik in dit geval Liesbeth, Kim en Jan. Esther blijft nog wat langer om vakantie te houden en Astrid ook.
 
Jan heeft wederom alle reis papieren in orde gemaakt en ook een taxi laten voorrijden om 11:30 uur. Het is nu echt. We nemen afscheid van Esther en Astrid en gaan in de taxi naar Seoul International Airport (ICN). Een ritje van een uurtje.
 
Aangekomen op de luchthaven heerst er een enorme rust. In vergelijking met Schiphol lijkt het hier wel leeg, terwijl dat niet zo is. Geen schreeuwende mensen of kinderen geen gestress van andere passagiers, gewoon rust en stilte. Je wordt er zelf gewoon ook rustig en relax van. Wat een verschil straks als we weer door Schiphol lopen.
 
Eigenlijk valt er over vandaag niet veel meer te vertellen, in het vliegtuig gebeurt niet zo veel en aangekomen op Schiphol nemen we afscheid van elkaar. Op 12 november zien Liesbeth en Jan tenslotte elkaar weer bij het Dutch Barista Championship.
 
Samenvattend kijk ik (Jan) terug op een geslaagde reis. Natuurlijk hoop je altijd op een hoge klassering, maar dat zat er deze keer niet in. Esther heeft het beste uit haar zelf naar boven gehaald en door tomeloze inzet een prestatie van wereld formaat neergezet. Het Team heeft haar daar uitstekend bij geholpen.
 
Kim als persoonlijke coach was formidabel, hield Esther goed in de gaten en wist exact wat er wanneer nodig was om Esther bij te staan. Liesbeth, met haar wedstrijd ervaring en inzicht op technisch gebied was echt van toegevoegde waarde. De moeder van Esther was mee als moeder van Esther, altijd een belangrijke steun en toeverlaat. Zelf heb ik mijn roeping mis gelopen.
 
Ik had “reisagent” moeten worden. Als Nationale Coördinator, heb ik mijn rol zeer serieus genomen en daar waar nodig alles in goede banen proberen te begeleiden. Ik had vooraf niet kunnen bedenken dat ik dit leuk zou vinden, maar dat was het wel. Het eindoordeel laat ik over aan de dames, maar zelf heb ik een goed en tevreden gevoel over mijn eerste reis als Nationale Coördinator.
 
Al met al is het een onvergetelijke ervaring geweest voor alle medepassagiers. Niet alleen de wedstrijd, maar ook het land Korea heeft een enorme indruk op ons allen gemaakt. Op naar 12 november om “the road to Melbourne” in te slaan. 
 
Ik wil iedereen bedanken die deze reis mogelijk heeft gemaakt. Alle sponsoren die toch maar weer hun steun geven aan SCAE Nederland. Ik ben in de overtuiging dat als we deze ingeslagen weg blijven volgen we in de toekomst een Nederlandse Barista op een podium hebben staan met de hoofdprijs.
 
Ik dank jullie allen en met name FrieslandCampina en Brita voor hun extra bijdrage.
 
 

Deze reis wordt mede mogelijk gemaakt door:

Friesche Vlag

Share on Google+Share on FacebookShare on LinkedInTweet about this on TwitterEmail this to someone

Laat wat van je horen

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *

*