Seoul dag 5: de uitslag met tranen

Het Nederlands Latte Art team is in Seoul voor het World Latte Art Championship (WLAC) van 1 tot en met 4 november 2012.

De dag van de bekendmaking wie de finalisten zijn van het World Latte Art Championship 2012. Jan vertelt: 

Vandaag kunnen we eigenlijk niets anders doen dan wachten op de uitslag, daarom hebben we besloten om er maar eens op uit te trekken. Zonder Esther, want die wil naar de Kintex wat begrijpelijk is.
 
Met de bus naar omgeving Kintex en daarna met de Metro naar City Hall omgeving. Hier naar het Deoksugung Palace geweest. Aan de overkant was heel veel lawaai en uit nieuwsgierigheid ook daar even heen geweest. Hier was een soort van demonstratie gaande en heel veel politie op de been. Even wat rond gelopen en deze omgeving bleek het zaken district te zijn. Vandaag erg rustig omdat het zaterdag was.
 
Om ca. 14:30 de weg terug genomen naar Kintex. Dit duurde veel langer dan op de heenweg (gevoelsmatig misschien) en we waren om exact 16:00 uur de Metro uit. In volle draf naar de Kintex, want eigenlijk waren we al te laat voor de uitslag. Normaal gesproken lopen dat soort aankondigingen altijd uit, dus volgens onze planning gingen we het net redden. Toen we op de roltrap naar beneden stonden werden de 6 finalisten aangekondigd. F*ck dus toch te laat. Hier baalden we vreselijk van.
 
 
Zoals al via diverse social media bekend is gemaakt zit Esther niet in de finale. Kim, de moeder van Esther en ook later Liesbeth zijn back stage gegaan om als eerste Esther op te vangen om de teleurstelling te verwerken. Die teleurstelling was enorm groot. Ik heb Esther (en Kim en Liesbeth ook) de laatste week bezig gezien en daar heb ik diep respect voor. Helaas is dit niet uitbetaald in een finaleplaats.
 
Na de opbeurende woorden van collega barista’s en heel veel mensen te hebben gesproken gaan we toch ietwat down de Kintex uit. De 14e plaats is natuurlijk goed als er 32 mee doen, maar Esther had meer gewild.
 
Na wat rondlopen zijn we in een restaurant terecht gekomen wat gisteren erg druk was. Nu niet, maar wellicht waren we te vroeg. Uiteraard ook hier weer problemen om ons verstaanbaar te maken, maar ach dat zijn we inmiddels gewend en we komen er altijd weer uit. zo ook nu weer. Lekker gegeten en ook weer apart. Op een gegeven moment kregen onze buren iets te eten wat nog wel leek te leven. Het leek erger dan het was. Als we goed keken, zagen we de schilfers door de hitte bewegen. Niets engs aan dus.
 
 
Na het eten, bier en twee flesjes Sake nog even naar de Biergarten van gisteren. Hier ontmoeten wij Stefanos (Griekenland), Miguel en zijn coach (Spanje) en Scotty (Australië). Om ca. 12:00 uur hadden Jan en de moeder van Esther het wel gezien en zijn ze nar het appartement terug gegaan. Liesbeth stuurde om ca. 05:00 uur een SMS naar Jan dat ze niet op de afgesproken tijd van 10:30 mee gingen. Hier gaat het spreekwoord “bij nacht een man bij dag een man” dus even niet op. Komt waarschijnlijk omdat het dames zijn 😉 Wat de dames hebben beleefd, kan ik als NC niet vertellen. Wellicht dat jullie dit op een later tijdstip te horen krijgen. Of misschien wel niet. “What happens in Seoul stays in Seoul”.
 
Een teleurstellende dag, met een happy end.
 
 

Deze reis wordt mede mogelijk gemaakt door:

Friesche Vlag

Share on Google+Share on FacebookShare on LinkedInTweet about this on TwitterEmail this to someone

Laat wat van je horen

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *

*