Seoul dag 4: kippenvel

Het Nederlands Latte Art team is in Seoul voor het World Latte Art Championship (WLAC) van 1 tot en met 4 november 2012.

Vandaag stond de ‘stage round’ op het programma. Deelnemers schenken ieder twee ‘free pour lattes’ en ‘twee designer lattes’. Geen goed moment voor trillende handen of slappe knieën dus. Kon onze Queen of Latte Art haar zenuwen bedwingen? Esther vertelt het zelf:

Weekenden en avonden in een groot, koud pakhuis in de outskirts van South Wimbledon London zitten. Niet bepaald wat je je voorstelt van verhuizen naar een wereldstad. Maar in Seoul zijnde, klinkt dat donkere pakhuis toch opeens als een veilige haven! De gezonde zenuwen slaan toe voor de ArtBar, heb er eigenlijk vooral veel vertrouwen en veel zin in! Een lekker begin van een wedstrijd die toch ook vooral om iets heel erg leuks draait. 
 
Maar dan komt de 2e voorronde eraan, het Stage gedeelte. En dan merk je opeens dat je daar toch wel gespannen voor bent, in de douche.. in de douche ja! Lekker eten van een diepzeevis met grote graten die overal uitsteken merk je het niet, zoiets merk je onder de douche die avond. Je hoeft nergens heen, behalve naar je bed, geen haast, even een onspanningsmomentje, zou je denken… niet dus! Make-up eraf, tanden poetsen, haren zepen, uitspoelen, schrobben, afspoelen. Als een routine werk ik het af en uiteraard binnen de 6 min! TIME! 
 
Blijf ook nog een poosje rondjes door m’n kamer lopen, koffer inpakken, kleding klaarleggen, nederlandse vlag op m’n nagels bijwerken. Nadat ik duizelig wordt van het rondjes om m’n koffer blijven lopen, besluit ik toch maar te gaan proberen te slapen. Zo bedacht, zo natuurlijk niet gedaan. Er zitten een hoop 6 minuten in 1 nacht kan ik je vertellen. Als voordeel, die routine kan ik nu dromen! Alles is al een keer misgegaan, dus daar ben ik nu ook op bedacht. 
 
Opstaan en daar gaan we  “tanden poetsen, haren zepen, uitspoelen, schrobben, afspoelen, make-up erop, 6 min TIME!” Nog een paar rondjes om m’n koffer en dan kunnen we gaan.
 
Naar de beurs toe, wordt ik steeds zenuwachtiger, bus stopt ergens anders, lopen naar de Kintex, hier iemand naar de wc, daar iemand thee halen. Allemaal hardstikke normaal en we hebben echt ruim de tijd, maar zo ben ik er natuurlijk nooit binnen 6 min. Maar dat heeft “Coach Kim” in de gaten, daar komt ze aan, een bevel gaat gegeven worden, ik voel het… “Jij! Nu daarheen, lopen!” Ja, dan ga je.
 
In de voorbereidingsruimte heeft iedereen een lekker klein tafeltje toegewezen gekregen, wat zelf voor 2 kleine meiden nog krap is. Terwijl we alles uitpakken, gaat de rest maar even weg. De blikken op de gezichten van “Stressende Es” en “Coach Kim” zeggen genoeg. Alles wordt geordend en gepoetst en dan kan het half uur officiele trainingstijd beginnen. Liesbeth komt er ook bij en 2 keer wordt de routine gedaan. 1e keer zoals altijd te langzaam, de 2e keer gaat gehaast, de 3e keer is altijd goed, dus die bewaren we voor het podium. 
 
Dan is het wachten. Iedereen die wel eens aan zo’n wedstrijd heeft meegegaan weet dat het altijd uitloopt, dus daar hebben we dan ook wel rekening mee gehouden. “Coach Kim” kent me en weet precies wat ik nu moet doen; “Jij! Muziek op, relaxen en focussen!” Daar sta ik dan, headphones op en naar een muur te staren. In m’n hoofd doe ik de routine nog een keer, zeg ik tegen mezelf dat ik precies weet wat ik moet doen en dat ik dit ook leuk vind! Dat moet je soms gewoon even tegen jezelf zeggen, kan je vergeten, dat je het eigenlijk ook gewoon heel erg leuk vind. 
 
Dan is het tijd om op te gaan, korte voorbereidingstijd en voor je het eigenlijk doorhebt hoor je 3 2 1 GO! oh, ja, nougoed, dan gaan we! Heerlijk om zo goed in je routine te zitten en gewoon te gaan, hoor de muziek niet, hoor de mensen niet. Ik en de jury. Ik geniet er echt van en dit jaar weet ik m’n passie ook wel echt over te brengen. Ik praat ook tegen de jury, ja doe ik tegen iedereen, waarom dan niet op een latte art wedstrijd tegen de jury? 
 
Het gaat zoals gepland, en alles wat niet zo gaat als gepland, is op gerekend. Praten, koffie zetten,lachen, schuimen, praten, schenken, lachen, etchen, lachen, 6 min TIME!
 
Meteen erna komt de hele rush over me heen, kippenvel! Dat was het BAM! Maanden trainen in 6 minuten gepropt! Ik ben blij!
Nu is het afwachten, een hoop goede deelnemers, wat een talent op deze aardbol! Meer kan je niet doen, morgen horen we het, finale… Ik weet het niet, maar moet er wel vanuit gaan! Morgen dus ook voor de uitslag nog gewoon gaan trainen voor de finale. Heb ik de afgelopen tijd ook gedaan terwijl ik de uitslag nog niet wist, dus waarom de laatste dag dan niet?
 
Nou ik ga nog even douchen, 6 min TIME!
 
ps, Zijn Jan en z’n oranje jasje niet geweldig! Ik hoop dat ik door ben naar de finale, al is het alleen maar om het oranje driedelige pak te zien!
 
 

Deze reis wordt mede mogelijk gemaakt door:

Friesche Vlag

Share on Google+Share on FacebookShare on LinkedInTweet about this on TwitterEmail this to someone

Laat wat van je horen

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *

*