Seoul dag 3: het aquarium en de vis

Het Nederlands Latte Art team is in Seoul voor het World Latte Art Championship (WLAC) van 1 tot en met 4 november 2012.

Kim stuurt ons een ‘behind the scenes’ verhaal over het ontstaan van het figuur dat Esther schonk:

“Ik help je wel met trainen”, was wat ik een aantal maanden geleden tegen Esther zei. Deze belofte betekent voor verschillende mensen verschillende dingen. Voor mij betekende het dat ik brak, ziek, zwak of misselijk haar zou bijstaan in het ijskoude warenhuis waar wij ons werk doen. De eerste keer dat we “trainden” zal ik nooit vergeten.

Een typisch Engels miezerige zondagmiddag. Ik had last van alle bovengenoemde kwalen (en dan met name de eerste). Na twee filterkoffie’s voor me gemaakt te hebben liet Esther het “reviven” maar voor wat het was. Dit 1.53m kleine wrak zou nooit de nieuwe Lazarus worden. Esther somde op wat ze allemaal nog moest bedenken en schreef nog maar eens wat op papier. Na een uur besloot mijn landskampioen zich aan de praktijk te wagen. Iemand bleek de machine niet aangezet te hebben… Wie hier de schuldige van is laat ik aan uw persoonlijk oordeel over.

Verslagen kwam mijn vlagvoerder het kantoor weer binnen. Ik stopte het draaien van mijn bureaustoel en met spijt merkte ik dat mijn hoofd gewoon door bleef tollen. Maasdams hoofdje daarentegen deed me een beetje denken aan een geplukte klaproos. Een sip geheel met haar signatuur rood geverfde lippen.

Uiteindelijk bleek de art bar koffie een bron van zorgen. Mevrouw wist niet wat ze wou schenken. Zoals met alle ambitieuzen onder ons, gefocust op de finish, wilde madammeke alles, en wel nu. Ik wist niet veel, maar ik wist wel dat dit het moment was om op te treden als trainer, coach, vriendin en als algemeen geaccepteerde leuntafel (1.53m blijkt voor de meeste mensen een perfecte hoogte om de arm op te laten rusten). Ik keek glazig als een diepzeevis voor me uit, niet wetende dat dit uiteindelijk full circle zou komen met de dag van vandaag, waar wij diep in onze kokend hete Koreaanse soep een angler fish zouden tegenkomen. Met mijn na-dorstige mond hapte ik nog een keer naar lucht en brabbelde het woord dat uiteindelijk magisch zou worden: “aquarium”.

En zo werd de eerste versie van Esthers art bar figuur geboren.

Natuurlijk is dit een wanhopige poging om zelf nog wat aandacht weg te snoepen van onze ‘Queen of Latte’ en om nog wat eer op te strijken van de toekomstige overwinning (die vandaag echt begon). Maar uiteindelijk is het vooral een hele lange inleiding op de prestatie die Esther vandaag wist neer te zetten. Ze was als een prima donna tussen de andere melkschenkende kampioenen.

Esther was rustig, wist haar zenuwen onder controle te houden, zoals men alleen maar kan verwachten van de echte goed getrainden. Ze had tien minuten om de perfecte latte met aquarium te schenken. Een diepe adem voor ze de eerste druppel schonk en hij zat. Bij de eerste poging ging het goed. De kunst van de art bar ronde is namelijk zeker zijn van je figuur, niet twijfelen aan je eigen kunnen en simpelweg knallen. Dit deed Esther zeker. En niet zelden hoorde ik een “oeh” of “aah” vanuit het publiek.

Een beter begin van een wedstrijd kan een coach niet verwachten. Bij deze bedank ik Esther voor het vermoeiende onvermoeibare, het intens ambitieuze en het wederom inspirerende voorbeeld dat je hebt neergezet. Nog een paar dagen, dan drinken mijn buddy en ik eindelijk weer eens een biertje.

 

Deze reis wordt mede mogelijk gemaakt door:

Friesche Vlag

Share on Google+Share on FacebookShare on LinkedInTweet about this on TwitterEmail this to someone

Laat wat van je horen

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *

*