Seoul 2012 dag 2: trainingsdag

Het Nederlands Latte Art team is in Seoul voor het World Latte Art Championship (WLAC) van 1 tot en met 4 november 2012.

Ook vandaag een uitgebreid verslag van Jan, met lekker veel plaatjes!

Dag 2 stond in het teken van trainen. Via Annemarie werd een trainingsruimte geregeld, ze hoefden er alleen nog maar naar toe te gaan:

Vandaag direct contact gezocht met Annemarie omdat er geruchten waren dat er ergens een trainingsruimte beschikbaar zou zijn. Inderdaad waren deze geruchten waar en had Annemarie contact gehad met Chi-Hoon Choi van Europe Coffee Barista Academy. Ik heb hem gebeld (spreekt Engels) en hij vertelde mij dat hij er zelf niet was helaas, maar zijn assistente In-Young Song wel. Die even bellen en afspreken hoe en wat. Zij vertelde me dat ook zij er niet was vandaag, maar er was wel personeel aanwezig en we waren meer dan welkom. Als we een taxi namen haar telefoonnummer geven aan de taxi en dan zou zij hem uitleggen hoe wij er met de taxi konden komen.

Omdat ik in tegenstelling tot de dames lekker in het vliegtuig had geslapen en geen last heb van tijdverschillen of andere jetlagachtige verschijnselen en al helemaal geen spanning voor wedstrijden was ik op tijd wakker en ben ik even een stukje gaan lopen. Tenslotte hadden we pas om 11 uur afgesproken beneden te verzamelen. Ik kwam een taxi standplaats tegen, wat voor later op de ochtend handig was en niet ver van ons appartement.

Om 11 uur waren we allemaal beneden en gingen we op weg nadat ik de dames had bijgesproken over de planning van de dag. Op naar de taxi standplaats. Waar vanmorgen om 08:30 uur ruim voldoende taxi’s waren, was er nu niet een. Er stond wel een soort taxi busje, maar de chauffeur had het zo duk met bellen dat hij geen tijd voor ons had. Een andere man sprak 2 woorden Engels en met handen en voeten begreep hij dat we een taxi wilde. Maar grote taxi’s voor 5 personen die waren er niet. De eerder druk bellende man was uit gebeld en sprak 3 woorden Engels en ging direct bellen. Hij was geen taxi, maar stond te wachten op mensen die verderop aan het filmen waren. Ik gaf hem het telefoonnummer dat ik had en blijkbaar heeft In-Young Song hem verteld wat wij wilden. Uiteindelijk kreeg ik zijn telefoon in mijn handen geduwd en kreeg ik iemand aan de lijn die niet verder kwam dat yeh ho we woe. Er werd een taxi aangehouden voor ons verteld wat wij wilden en waar heen en er werd een tweede taxi opgeroepen. Eind goed al goed. Wij met twee taxi’s naar de plaats van bestemming.

Eenmaal aangekomen waren Esther, Kim en Liesbeth van taxi nummer 1 er al en Astrid en ik waren kort daarna aangekomen. Esther was al druk in de weer. Er stond een voor mij onbekend merk machine, maar de koelkast zat vol met verse melk van het merk waar mee gewerkt gaat worden en er was voldoende koffie. Onder het kritische toezicht van Liesbeth en Kim heeft Esther tot 18:00 uur lekker kunnen trainen. De 2 aanwezige personeelsleden konden 5 woorden Engels, maar net als elke Koreaan die we spreken zeer behulpzaam.

Hierna nog even met z’n allen op de foto en in twee taxi’s de verkeersdrukte in. Terug in het appartement even de spullen in de kamer en naar het winkel gebied om wat te eten. Uiteindelijk zijn we op straat beland waar een klein “restaurant” zat waar veel jonge mensen op oncomfortabele plastic krukjes zaten te eten. Ook hier vriendelijke mensen en iemand die een paar woorden Engels sprak. Hem duidelijk gemaakt dat hij maar iets voor ons moest uitzoeken. Een schaal met varkensworst en dikke noedels in rode saus. Vraag me niet wat we aten, maar het was lekker.

Daarna nog even ergens koffie met iets er bij gedaan en terug naar het appartement. Nog een e-mail ontvangen dat morgen tussen 20:00 en 21:00 uur de koffer van Esther haar moeder in het appartement wordt afgegeven. Ook dat probleem weer opgelost.

Jan wilde nog even terug naar het winkel gebied, hij ging alleen. Helaas ging alles al dicht, dus veel te beleven was er niet. Wel werd hij als een buitenaards wezen aangekeken. Wat doet die rare Europeaan zo alleen daar tussen al die Aziaten. Toen hij stond te wachten voor een stoplicht stopte er tot twee maal toe een taxi, die dachten zeker dat hij een taxi nodig had.

Al met al niet zo spannend als gisteren, op het taxi avontuur van de ochtend na, maar wel erg nuttig voor Esther. En daar gaat het tenslotte om. Morgen weer een nieuwe dag.

Deze reis wordt mede mogelijk gemaakt door:

Friesche Vlag

Share on Google+Share on FacebookShare on LinkedInTweet about this on TwitterEmail this to someone

Laat wat van je horen

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *

*