Esther Maasdam op Dalla Corte Campus

Alle kampioenen waren uitgenodigd door Dalla Corte om op de DC Campus met elkaar weer een stap dichter bij Korea te komen. Dus reisde ik af naar Milaan, dit was natuurlijk niet te missen!

Erg geluk had ik dat het met het werken voor Ristretto goed te combineren viel, na Milaan zal ik doorreizen naar een opdracht in Bologna en zo was de vlucht al gedekt en kwam het in de planning goed uit! Om de kosten verder laag te houden dook ik een hostel in en verstopte mijn laptop onder het bed.

Ik had met 2 andere kampioenen, die ik al kende, afgesproken op de locatie waar de DC Campus zou gaan plaatsvinden. Ons enthousiasme kon ons dan ook niet weerhouden om alvast een kijkje te gaan nemen en met de mensen van Dalla Corte die ons hadden uitgenodigd, kennis te maken. Het ontvangst was zeer warm en we werden zelfs uitgenodigd om een kijkje te nemen in de fabriek. Dit sloegen we natuurlijk niet af, zo zagen we de opbouw van de machines waar we in Korea mee zullen werken. We konden de verleiding natuurlijk ook niet weerstaan om even de showroom in te duiken en de aanwezige melk meteen op te maken aan onze eerste oefenronde in Milaan!

We werden ook meteen uitgenodigd voor een diner, waarvoor alle andere sponsors waren uitgenodigd, zo zaten we die avond aan tafel met de mensen van Dalla Corte, Mahlkonig, Monin en Alpro. Sponsors zijn erg belangrijk voor het goed kunnen organiseren van wedstrijden en het was erg leuk om elkaar te leren kennen onder het genot van heerlijk eten! Ook was Sonja Grant, de hoofdjury aanwezig. Ik had uiteraard al wel kennis met haar gemaakt, vorig jaar op het WK, maar nu hadden we de tijd om elkaar goed te leren kennen.

De 1e officiele dag van de DC Campus begon met een onbijt, waarbij barista’s en pers was uitgenodigd. Daarna gaf elke sponsor een presentatie, interessant om te horen wat het verhaal achter een bedrijf is en ook de reden om te sponsoren. Hierna konden we onszelf als kampioenen allemaal voorstellen aan de sponsors en pers. Zo konden zij een beter beeld van ons en onze drijfveren krijgen. Ook werden we allemaal apart met videocamera geinterviewd. Chris Loukakis, de huidige Latte Art wereldkampioen was deze dagen als een verrassing ook aanwezg op de Campus, dus we konden allemaal ook even op zijn vingers kijken.

Het was tijd om te oefenen! In de trainingsruimte waren 4 machines neergezet in wedstrijdopstelling, iedereen kreeg officieel 30min de tijd om te trainen, maar er was altijd 1 machine over voor de fanatiekelingen, waar ik natuurlijk dankbaar gebruik van nam! Je merkt meteen dat het anders is dan in je eigen trainingsplek te oefenen. Andere kampioenen en pers met camera’s op je neus brengt het gevoel dat je op een wedstrijd kan krijgen wel naar boven. Erg goed om op deze manier te oefenen dus!

Een ontzettend groot voordeel van het aanwezig zijn op de DC Campus was dat de sponsor voor de kopjes 86,3% zeker is (het gemiddelde van wat de verschillende aanwezige zeiden) En deze D’ancap koppen waren dan ook aanwezig en mochten we mee naar huis nemen! Oefenen met de juiste kopjes is toch erg belangrijk. Deze heb ik dus in bezit, wat toch een voorsprong is op degene die dat niet hebben.

We gingen die avond met z’n allen wat eten, een leuke gelegenheid om iedereen wat beter te leren kennen. Voor mij was het erg goed om de andere deelnemers te zien. Je bent aan het trainen voor het WK en de zenuwen beginnen flink op te spelen hoe dichter bij het komt. Had ook wel onzekerheden hier en daar en het is een lastig traject om toch voornamelijk alleen doorheen te gaan. Alleen 8 uur staan te trainen, kan heerlijk zijn, maar ook lastig. Door de andere te ontmoeten, heb je wel weer goed het besef, dat ook al sta je alleen te trainen, er andere zijn die hetzelfde doormaken als jij.

De volgende dag kregen we een uitleg van de veranderingen in de regels door Sonja Grant en konden we vragen stellen. De ArtBar is dit jaar gelukkig een stuk duidelijker wat er van je wordt verwacht en hoe het wordt beoordeeld en de punten worden gegeven. Creativiteit is hierbij een erg belangrijk punt, maar wordt ook net zoals het stage onderdeel op contrast, symetrie, harmony en uitvoering beoordeeld. Je wordt afgerekend op als je latte duidelijk lang heeft gestaan en dus “dood” is. Er zijn 4 juryleden die apart een score van 0 – 6 geven, dit wordt vervolgens vermenigvuldigd met 5 en je kan dus maximaal 120 punten verdienen. Aangezien ik vorig jaar de ArtBar volledig verkeerd had geintrepeteerd (met een daargelaten onzorgvuldige uitleg en verdeelde jury) ben ik erg blij nu een goed beeld te hebben van wat er van je verwacht wordt.

Esther Maasdam

Sonja Grant (l) en Esther Maasdam

 

Dit jaar zullen er 2 deelnemers tegelijk hun presentatie geven en je kan dus hierbij niet meer je eigen muziek uitkiezen. Jammer, aangezien dat in een presentatie waar je snel moet zijn en weinig kan praten, toch een deel was waarin je je persoonlijkheid naar voren kon brengen. De verandering is wel begrijpelijk, er zal voor het publiek meer te zien en zo een wat vlotter geheel worden.

Tevens komt smaak terug in de wedstrijd! Al zal het dan niet meetellen in de punten voor de Latte Art, zal er wel een aparte “Best Tasting Latte Award” worden uitgereikt.

Hierna konden we weer oefenen en daarna gaven we alleen een presentatie zoals de finale, dus met 2 macchiato, 2 free pour en 2 designer latte’s. We werden hierbij gejureerd door de overige deelnemers. Erg leerzaam, een goed moment om te kijken hoe je je zenuwen onder controle kan houden en hoe je zit met de tijd.

We sloten de Campus af met een grappige Soya- Latte wedstrijd, om met z’n allen op een speelse wijze en met veel gelach vaarwel te zeggen tot we elkaar in Korea weer treffen!

Ik ben erg blij dat ik erbij was! Ik heb mezelf deze dagen erg uitgedaagd en figuren geschonken die ik nog niet eerder had geschonken. Ook had het serieuze getrain met soms zware dagen weer even plaatsgemaakt voor het plezier er in hebben. Wat toch erg belangrijk is om het vol te houden en toch ook waarom ik er mee ben begonnen! Latte Art is leuk!!

Op naar London om weer met hernieuwde energie de laatste weken in te gaan! De 1e periode zal ik mezelf ontzettend pushen in creativiteit en uitdagingen om te kijken hoever ik kan gaan, om dan goed naar de juryformulieren te kijken en naar wat ik ook echt goed kan uitwerken en herhalen. Vervolgens zal het routine – routine – routine worden en dan op naar Korea!

Groetjes vanuit Milaan, Esther

Share on Google+Share on FacebookShare on LinkedInTweet about this on TwitterEmail this to someone

Laat wat van je horen

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *

*